پل خواجوي اصفهان

 پل خواجو به دستور شاه عباس دوم در سال 1060 ه.ق ساخته شد .

اين پل كه بر روي زاينده رود واقع شده  داراي 132 متر طول و 12 متر عرض مي باشد . و از نظر معماري و كاشيكاري فوق العاده جالب و مشهور است. پل خواجو به خاطر معماري و تزئينات کاشي‌کاري آن از ديگر پلهاي زاينده رود مشهورتر است. اين پل که در دوران صفوي يکي از زيباترين پلهاي جهان به شمار مي‌رفت، بيشتر به منزله سد و بند بوده‌است. در ميان هريک از دو ضلع شرقي و غربي پل ساختماني بنا شده که شامل چند اتاق مزين به نقاشي است. اين ساختمان که (شاه نشين) ناميده مي‌شود در آن دوره جايگاه بزرگان و اميراني بوده که براي تماشاي مسابقات شنا و قايقراني بر روي درياچه مصنوعي به اين مکان فراخوانده مي‌شدند. باقي مانده يک نيمکت سنگي تمام چيزي است که از صندلي پادشاه باقي مانده است. به سخن پروفسور اپهام پوپ و ژان شاردن، پل خواجو يک اثر تاريخي اوج معماري پل فارسي و يکي از جالب ترين پل‌هايي است که وجود دارند ... که در کل آن ضرباهنگ و شرافت و عزت و ترکيب شاد ترين قوام،    ابزار،زيبايي وتفريح وسرگرمي وجود دارد.